Jan de RuijterBij de laatste 60 van de 2200 amateur kunstwerken! Zie hiernaast: Vierkante Ei 2011
Door toeval ben ik gaan schilderen. Hoewel, wat is toeval. Zo’n 10 jaar geleden liep ik in Zwitserland in een kringloopwinkel tegen een schilderij aan van een Nederlandse schilder. Niet al te duur maar zeker niet voor niets. Ik belde een vriend in Nederland en vroeg hem na te gaan of het de juiste prijs was. Niet dus. Maar mijn interesse voor schilderijen was gewekt. Nog wel uit handelsoverwegingen.Een jaar later maakte ik kennis met mijn grote liefde op schildergebied; Dirk Smorenberg. Ik kocht een schilderij van Smorenberg en kon er mijn ogen niet meer vanaf houden. Een waterlelie zo mooi als Frederik van Eeden beschrijft.Kopen en verzamelen, dat deed ik een aantal jaren zo. Ongelofelijk veel gezien, gelezen en gekeken. De eerste jaren heb ik leren kijken. Ik ben voor mijn gevoel zoveel meer gaan zien, en ik geniet daar zo van. Onbeschrijfelijk. De natuur laat dagelijks zoveel zien. En toch, ik wilde meer. Ik wilde zelf schilderen. En leren mijn werkelijkheid weer te geven. En kijken naar kleur en vorm. Ervaren dat licht naast donker lichter wordt. En dan de vorm, de basis van alles. Zie ik wat ik moet zien of zie ik wat ik wil zien. Neem ik de vorm als feit of neem ik de vorm als hulpmiddel.
|
 |
|
Update: januari 2011 In portretten zit voor mij alles. Vooral in portretten van oudere mannen. Het geeft een soort macht een uitdrukking zo te maken dat een portret vragen oproept en tegelijk antwoorden geeft. Het doet iets met je. Van vrolijk naar triest, van open naar gesloten en van lelijk naar mooi of andersom natuurlijk. Ze kijken je aan, ze volgen je en wat denken ze? Raadselen zijn het. Realistisch in vorm maar vooral geheimzinnig in gevoel.
|
de mooie man 45 x 65 cm aquarel Teller:     |
|
|
|
|
